รักแห่งสยาม

จาก Wikiquote

รักแห่งสยาม เป็นภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 กำกับโดย ชูเกียรติ ศักดิ์วีระกุล

[แก้ไข] คำพูดในภาพยนตร์

• โดนัทพูดกับโต้งในช่วงท้ายเรื่อง

	โต้งไม่ไปกับเราทำไมไม่บอก เราจะได้ไปกับคนอื่น
{{{2}}}

• อาม่าพูดกับมิวหลังจากที่ครอบครัวพากลับมารักษาตัวที่บ้าน

	เพื่อน ...ม่าได้ข่าวว่าตอนที่ม่าไม่อยู่ เพื่อน เกเรหรอ
{{{2}}}

• โต้งพูดกับมิวหลังคอนเสิร์ตจบ

	เราคงคบมิวเป็นแฟนไม่ได้ แต่ไม่ได้แปลว่าเราไม่ได้รักมิวนะ
{{{2}}}

• โต้งกับมิวคุยกันที่บ้านมิว หลังจากโต้งไปหามิวที่ห้องซ้อมดนตรี

	โต้ง: อยู่คนเดียว ไม่เหงาบ้างหรอ มิว: เหงาจนน่ากลัว โต้ง: แล้วมันเป็นไง เหงาจนน่ากลัว มิว: ก็อย่างตอนเด็กๆ อะ ความเหงาคือการไม่มีเพื่อนใช่มะ แต่พอโตขึ้น ความเหงามัน... เหี้ยเป็นบ้า โต้ง: แล้วมันเหี้ยใส่มิวยังไงอะ มิว: ไม่รู้จะตอบยังไงดี แต่มัน เริ่มตอนประมาณซัมเมอร์ ตอนเรากำลังจะขึ้น ม.2 ป๊าพาอาม่าไปไหนก็ไม่รู้ ตั้งสามสี่วัน แล้วพอวันที่แกกลับมานะ...
{{{2}}}

[แก้ไข] พูดถึงรักแห่งสยาม

อนันดา เอเวอริ่งแฮม พูดถึงรักแห่งสยามใน นิตยสารจีเอ็ม ฉบับเดือนพฤษภาคม 2551 หน้า 156-161 ว่า "รักแห่งสยาม ผมมองว่าไม่ใช่ภาพยนตร์อาร์ต ดูยาก หรือดีเด่อะไรมาก แต่ความที่มีจุดประสงค์ในการนำเสนอเนื้อหาอย่างชัดเจน ตรงไปตรงมา มีตัวละครที่ตรึงคนดูอยู่"