ปารีส
หน้าตา

ปารีส (ฝรั่งเศส: Paris, ออกเสียง: [paʁi]) เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่ที่สุดของประเทศฝรั่งเศส ตั้งอยู่บนแม่น้ำแซน บริเวณตอนเหนือของประเทศ อยู่ตรงใจกลางแคว้นอีล-เดอ-ฟร็องส์ กรุงปารีสยังเป็นหนึ่งในจุดหมายปลายทางที่สำคัญของโลก ด้วยจำนวนนักท่องเที่ยวต่างชาติ 19 ล้านคนใน ค.ศ. 2020
คำคม
[แก้ไข]- เมืองใหญ่ ๆ อย่างลอนดอน นิวยอร์ก เบอร์ลิน ปารีส ชิคาโก พิตส์เบิร์ก ดีทรอยต์ หรือกลาสโกว์ ถือเป็นจุดศูนยกลางแห่งการเป็นทาสที่รุนแรงที่สุด เมื่อเทียบกับแอลเบเนีย บัลแกเรีย หรือแม้กระทั่งแอฟริกากลาง การตกเป็นทาสของนาฬิกาและเวลา, การเป็นทาสของชนชั้นกลางที่ยึดเอาตนเองเป็นศูนย์กลางเพื่อวัตถุจอมปลอมและการแข่งขันที่ต้องเอาชนะ (ยอมเป็นทาสเพื่อรักษาหน้าตาทางสังคม) การเป็นทาสค่าแรงของชนชั้นแรงงาน, การเป็นทาสโรงเรียนของเด็กๆ, การเป็นทาสการเกณฑ์ทหารของวัยรุ่น การเป็นทาสบนท้องถนน ทาสโรงงาน ทาสค่ายทหาร ทาสพรรคการเมือง ทาสออฟฟิศ ไปจนถึงการตกเป็นทาสของมารยาทและขนบธรรมเนียมในห้องรับแขก — ความเป็นทาสทั้งหมดทั้งมวลนี้ ล้วนทำให้ 'เสรีภาพ' ทางการเมือง กลายเป็นเรื่องตลกร้ายอันขมขื่น
- เอริก ฟอน คูห์เนลต์-เลดดิห์น The Menace of the Herd (1943), หน้า 85
- ท่วงทำนองและถ้อยคำแห่งเพลงชาติฝรั่งเศสอันยิ่งใหญ่ ดังก้องกังวานไปทั่วจัตุรัสกลางเมือง เป็นการขับขานครั้งแรกโดยชาวฝรั่งเศสผู้ได้รับอิสรภาพในเมืองหลวงอันเสรีแห่งนอร์ม็องดี และถูกร้องด้วยความรู้สึกที่เปี่ยมไปด้วยชีวิตชีวาและความอบอุ่นอย่างที่ไม่เคยได้ยินมาก่อนในฝรั่งเศสตลอดระยะเวลาสี่ปีที่ผ่านมา... ในค่ำคืนนี้ ปารีสคือเมืองที่มีความสุขที่สุดในโลก ชาวปารีสทุกคนกำลังเต้นรำเฉลิมฉลองอยู่บนท้องถนน
- ลาร์รี เลอซูเออร์ กล่าวถึงใน Goldstein, Richard. "Larry LeSueur, Pioneering War Correspondent, Dies at 93", (obituary), เดอะนิวยอร์กไทมส์, 7 กุมภาพันธ์ 2003, เข้าถึงเมื่อ 21 มิถุนายน 2011, จากการออกอากาศทางวิทยุหลังการปลดปล่อยปารีสในปี 1944
- โปรดส่งเงินให้ฉัน 300 ฟรังก์ เงินจำนวนนั้นจะช่วยให้ฉันสามารถเดินทางไปยังปารีสได้ ที่นั่น อย่างน้อยที่สุด คนเราก็ยังมีโอกาสได้สร้างชื่อเสียงและก้าวข้ามผ่านอุปสรรคทั้งปวง ทุกสิ่งทุกอย่างรอบตัวกำลังบอกฉันว่าฉันจะประสบความสำเร็จ คุณจะขัดขวางไม่ให้ฉันทำตามความฝันเพียงเพราะขาดเงินแค่ 100 ครอวน์อย่างนั้นหรือ?
- จักรพรรดินโปเลียนที่ 1 จดหมายถึงลุงของเขา โจเซฟ เฟสช์ (มิถุนายน ค.ศ. 1791) ดังที่กล่าวถึงใน A Selection from the Letters and Despatches of the First Napoleon. With Explanatory Notes(1884) เรียบเรียงโดย D. A. Bingham, Vol. I หน้า 24
- สลัมในปารีสคือแหล่งรวมตัวของเหล่าผู้คนนอกคอก — ผู้คนที่ร่วงหล่นลงสู่ร่องรอยแห่งชีวิตอันโดดเดี่ยวและกึ่งคุ้มดีคุ้มร้าย ทั้งยังละทิ้งความพยายามที่จะทำตัวเป็นปกติหรือใช้ชีวิตให้ดูดีในสายตาใคร ความยากจนข้นแค้นได้ปลดปล่อยพวกเขาให้เป็นอิสระจากบรรทัดฐานความประพฤติทั่วไปของสังคม ไม่ต่างอะไรกับที่เงินตราพรากผู้คนไปจากการทำงาน หนำซ้ำผู้เข้าพักบางคนในโรงแรมของเรา ยังใช้ชีวิตในแบบที่แปลกประหลาดเกินกว่าจะหาคำใดมาบรรยาย
- จอร์จ ออร์เวลล์ Down and out in Paris and London (1933)
- หากคุณโชคดีพอที่จะได้ใช้ชีวิตในปารีสยามที่ยังเป็นชายหนุ่ม จากนั้นไม่ว่าคุณจะย่างกรายไปแห่งหนใดในช่วงชีวิตที่เหลือ ปารีสจะยังคงอยู่กับคุณเสมอ... เพราะปารีสนั้นคืองานเลี้ยงที่เคลื่อนที่ได้
- เออร์เนสต์ เฮมิงเวย์ A Moveable Feast (1964) คำโปรย
- เรามีปารีส
- ในภาพยนตร์คาซาบลังกา: ฮัมฟรีย์ โบการ์ต รับบทเป็น ริค เบลน หวนรำลึกถึงวันเวลาแห่งความสุขกับ อิลซา ลาสโล (อิงกริด เบิร์กแมน)
- ปารีสก็เหมือนกับผู้หญิงสวย... ยามที่เธอตบหน้าคุณ คุณย่อมไม่ตบเธอกลับ
- ดรีทริช ฟ็อน ค็อลทิทซ์ กล่าวถึงในใน ดัลลัส, เกรกอร์ (2006) 1945: The War That Never Ended หน้า 178. Yale University Press. ISBN 9780300119886

