พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว/25.10.1930

จาก วิกิคำคม
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
“ ข้าพเจ้ามีความยินดีเป็นอย่างยิ่ง ที่ได้มีโอกาสมาให้ปริญญาแก่นักเรียนมหาวิทยาลัยเป็นครั้งแรกในวันนี้ นับว่า เป็นวันสำคัญสำหรับประวัติการของมหาวิทยาลัย และโดยเหตุนั้น นับว่าเป็นวันสำคัญในประวัติการของประเทศสยามด้วย เพราะว่า ไม่ว่าประเทศใด ๆ ความเจริญของประเทศนั้นย่อมวัดด้วยความเจริญของการศึกษานั้นอย่างหนึ่ง ในประเทศสยามนี้ ต้องนับว่า การมหาวิทยาลัยยังล้าหลังอยู่มาก ที่เป็นเช่นนั้นก็ด้วยเหตุผลหลายประการคือ การที่จะตั้งมหาวิทยาลัยให้ใหญ่โตนั้น ถ้าเอาเงินถมลงไปก็อาจทำได้ แต่ถ้าวิชาที่สอนนั้นประชาชนยังไม่ต้องการ หรือสอนไปไม่เป็นประโยชน์ในทางอาชีพของเราแล้ว การที่จะตั้งเช่นนั้นก็หาเป็นประโยชน์

ไม่ ตามที่เป็นมาแล้วคนไทยเราแต่ก่อนนี้ยังไม่รู้สึกความประสงค์ที่จะเรียนวิชาชั้นสูงขึ้นไป โดยมากมักอยากเริ่มทำงานเร็ว ๆ บางทีเรียนจบยังไม่ถึงมัธยมบริบูรณ์ ก็อยากทำงานเสียแล้ว เพราะฉะนั้น จึงไม่อยากเรียนในมหาวิทยาลัยหรือวิชาอื่นต่อไป บัดนี้ เมื่อได้ฟังรายงานที่เสนาบดีกระทรวงธรรมการ อ่านมา ก็ปรากฏว่า คนไทยเรารู้สึกความประสงค์ที่เรียนวิชาชั้นสูงต่อไปเพื่อจะทำการอาชีพได้ดียิ่งขึ้น เพราะฉะนั้น ในต่อไปภายหน้า คงจะมีความจำเป็นต้องบำรุงมหาวิทยาลัยให้เจริญยิ่งขึ้นกว่าที่เป็นมาแล้ว อีกอย่าหนึ่งก็ต้องยอมรับว่า สำหรับประเทศสยามเราต้องทำอะไรหลายอย่าง มีการบำรุงหลายอย่างหลายทาง จะเลือกเพียงอย่างเดียวก็ไม่ได้ จะมุ่งถมเงินทางศึกษาอย่างเดียวก็ไม่ได้ ด้วยเหตุนี้ การที่จะจับจ่ายต้องระวังมาก ต้องคิดให้รอบคอบเสียก่อน จึงจะตกลงทำไปได้

         ในเรื่องมหาวิทยาลัย  ก่อนที่จะเจริญไปได้ย่อมต้องทราบว่า  วิชาอย่างใดเป็นประโยชน์แก่ประเทศสยาม ประชาชนต้องการจะเรียนอะไร  เป็นต้น ส่วนมหาวิทยาลัยนั้นในเวลานี้เจริญขึ้นมาถึงเท่านี้ ก็ได้อาศัยทุนทรัพย์ของบุคคลช่วยเหลือเป็นอันมาก  มีเจ้าฟ้ากรมหลวงสงขลานครินทร์ เป็น อาทิ ข้าพเจ้าเชื่อว่า  มหาวิทยาลัยคงจะรู้สึกขอบพระเดชพระคุณเป็นอันมากเสมอ  นอกจากนั้นยังได้รับความช่วยเหลือของ         รอกกิเฟลเลอร์มูลนิธิ ทำให้เราสามารถตั้งคณะแพทย์ศาสตร์เป็นปึกแผ่น ได้อาจารย์ที่ดีได้สถานที่เล่าเรียน จึงสามารถที่จะทำการสั่งสอนได้ผลดีตามที่เป็นอยู่บัดนี้ เพราะฉะนั้น ข้าพเจ้าเชื่อว่า  ประเทศสยามนี้  คงจะรู้สึกคุณของผู้ที่ได้อุปการะแก่มหาวิทยาลัยเป็นอันมาก การที่จะปลูกฝังความนิยมในมหาวิทยาลัยต่อไปนั้น ข้อสำคัญอยู่ที่อาจารย์และนักเรียนเอง นักเรียนที่เรียนจบไปแล้ว ได้ประพฤติตนแสดงให้เห็นว่า  การเรียนในมหาวิทยาลัยนั้นเป็นผลดีจริง ทำการงานเป็นผลดีเช่นนั้นแล้ว ก็ย่อมจะมีผู้นิยมมากขึ้น บัดนี้ ได้ยินคำสาบานของนักเรียนคณะแพทยศาสตร์ เป็นที่จับใจเป็นอันมาก  ถ้าพวกนักเรียนคณะแพทยศาสตร์นี้  ประพฤติตนตามคำสาบานนั้นทุกประการ ก็เชื่อว่า จะนำชื่อเสียงมาสู่มหาวิทยาลัยเป็นอันมาก
         เพราะฉะนั้น ในที่สุดนี้ ข้าพเจ้าขอให้พรแก่บรรดาอาจารย์ทั้งปวงของมหาวิทยาลัย บรรดานักเรียนทั้งที่ได้รับปริญญาบัตรในวันนี้ และกำลังเล่าเรียนต่อไป  ขอให้มีความสุข ความเจริญ ปราศจากโรคภัย ทุกประการ ทำการใด ๆ จงสมปรารถนา  ทุกประการ
”
พระบรมราโชวาท พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวในการพระราชทานประกาศนียบัตรแก่เวชชบัณฑิตของจุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย วันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ.2473


แหล่งข้อมูลอื่น[แก้ไข]