ซูว์เฌแห่งแซ็ง-เดอนี

จาก วิกิคำคม
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ซูว์เฌแห่งแซ็ง-เดอนี (ฝรั่งเศส: Suger de Saint-Denis, ออกเสียง, ) หรือ อธิการซูว์เฌ (อังกฤษ: Abbot Suger) (ราว ค.ศ. 1081 - 13 มกราคม ค.ศ. 1151) ผู้เป็นอธิการ-รัฐบุรุษชาวฝรั่งเศสคนสุดท้าย เป็นสถาปนิกคนแรกที่มีบทบาทสำคัญในการวิวัฒนาการลักษณะสถาปัตยกรรมกอทิก

ซูว์เฌกลายเป็นนักประวัติศาสตร์คนสำคัญของยุค และเป็นผู้เขียนบทสดุดีพระเจ้าหลุยส์ที่ 6 (“Vita Ludovici regis” ไทย: พระราชประวัติพระเจ้าหลุยส์) และร่วมในการเขียนประวัติศาสตร์ฉบับที่เป็นกลางกว่าของพระเจ้าหลุยส์ที่ 7 (“Historia gloriosi regis Ludovici” ไทย: ประวัติศาสตร์อันรุ่งโรจน์ของพระเจ้าหลุยส์) ใน “Libellus de consecratione ecclesiae S. Dionysii” ซูว์เฌบรรยายถึงกิจการที่ปรับปรุงของแอบบีแซ็ง-เดอนี, สมบัติของแอบบี และ บรรยายการก่อสร้างแอบบีใหม่

วาทะ[แก้ไข]

“ … พระเจ้าฟิลิปทรงอ่อนแอลงทุกวัน เพราะหลังจากที่ทรงลักตัวเคานเทสแห่งอองชูไปแล้วพระองค์ก็ไม่ทรงสามารถทำอะไรที่ควรค่าต่อพระราชภารกิจของพระเจ้าแผ่นดิน; ทรงเต็มไปด้วยราคะสำหรับสตรีที่ทรงนำมากักตัว, ทรงมอบพระวรกายและพระทัยไปกับความลุ่มหลงทั้งหมด ที่ทำให้ทรงหมดความสนพระทัยในกิจการการบ้านเมือง และทรงหาแต่ความสำราญจนเกินขอบเขตจนทรงเลิกสนพระทัยกับพระวรกายของพระองค์เอง ที่ทรงเคยเป็นผู้มีความสง่างาม สิ่งเดียวที่รักษาความมั่นคงของราชอาณาจักรคือความกลัวและความรักที่ทรงมีต่อการสืบราชบัลลังก์ของพระราชโอรส เมื่อมีพระชนมายุได้เกือบหกสิบพรรษาพระองค์ก็ทรงยุติการเป็นพระมหากษัตริย์ ทรงสูดลมหายใจสุดท้ายที่ปราสาทแห่งเมอเลิง-เซอร์-แซนน์ ต่อพระพักตร์ของหลุยส์[พระมหากษัตริย์องค์ต่อมา] ...ร่างของพระองค์ได้รับการแห่ไปยังอารามแซ็ง-เบอนัว-เซอร์-ลัวร์, ตามพระราชประสงค์ที่ระบุไว้ มีบางคนที่กล่าวว่าได้ยินกับหูตนเองถึงสาเหตุที่ไม่มีพระประสงค์จะบรรจุในที่เดียวกับบรรพบุรุษของพระองค์ที่อารามแซงต์เดอนีส์ว่าพระองค์มิได้ทรงปฏิบัติต่อวัดเช่นเดียวกับที่ผู้อื่นได้ทำ และถ้าฝังร่วมกับพระเจ้าแผ่นดินผู้มีพระราชานุภาพอื่น ๆ พระบรมศพของพระองค์ก็คงจะไม่มีความหมายแต่อย่างใด ”

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้ไข]