สุดแต่ใจจะไขว่คว้า

จาก วิกิคำคม
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

สุดแต่ใจจะไขว่คว้า เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวสะท้อนชีวิต สร้างสรรค์สังคม ที่สร้างจากบทประพันธ์ของ โบตั๋น ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2529  เริ่มสร้างครั้งแรกในปี พ.ศ. 2532 โดยสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 นำแสดงโดยเสกสรร ชัยเจริญ รอน บรรจงสร้าง ชุดาภา จันทเขตต์ ก้ามปู สุวรรณปัทม์ อารดา ศรีสร้อยแก้ว สะอาด เปี่ยมพงษ์สานต์ พิศมัย วิไลศักดิ์ แต่งเพลงนำละครโดย เทียรี่ เมฆวัฒนา และ สมหวัง อนุศักดิ์เสถียร ซึ่งจากนี้เองได้รับรางวัลเมขลา และโทรทัศน์ทองคำ สาขาเพลงนำละครดีเด่น และละครสร้างสรรค์สังคมดีเด่น ต่อมามีการสร้างละครโทรทัศน์อีกในปี พ.ศ. 2540 และ พ.ศ. 2551 โดยออกอากาศทางช่องเดิม และใช้เพลงนำละครมาแต่เดิม เพียงเปลี่ยนผู้ร้อง

เนื้อเรื่อง[แก้ไข]

พ่อของพล มีลูก 5 คน แต่รักลูกไม่เท่ากันโดยรักพงษ์พรรษ์ ลูกชายคนโตมากกว่าลูกคนอื่นเพราะพงษ์เรียนเก่งจึงสนับสนุนเต็มที่เพื่อชดเชยความผิดหวังของตัวเองในอดีตที่อยากเป็นข้าราชการแต่ไม่สมหวัง พ่อตามใจและเข้าข้างพงษ์มากทำให้ในที่สุดพงษ์กลายเป็นคนที่นิสัยไม่ดี ส่วนแม่ส่ง เป็นคนที่คอยช่วยขัดขวางพ่อในทุกเรื่องที่เห็นว่าไม่ยุติธรรมกับลูกคนอื่น พัฒนะ เป็นลูกที่พ่อชังเพราะว่าเรียนไม่เก่งและยังดื้อกับพ่อ หลายครั้งที่พ่อมองข้ามความดีของพัฒ โดยเฉพาะพ่อไม่พอใจอย่างมากที่พัฒไม่เรียนต่อและมาทำอู่ซ่อมรถเพราะมองว่าเป็นอาชีพที่ต่ำต้อยและไม่มีอนาคต แต่พัฒก็ยังทำต่อไปโดยมีแม่สนับสนุน

พุดจีบพี่สาวคนโต ต้องการเรียนพยาบาลแต่ก็จำใจต้องสละสิทธิ์ เนื่องจากพ่อไม่ยอมส่งเสียให้เรียน โดยให้เหตุผลว่าเป็นลูกผู้หญิงไม่จำเป็นต้องเรียนเยอะ แต่ที่จริงแล้วเพราะพ่อนำเงินไปลงทุนให้พงษ์จนหมดทำให้พุดจีบต้องไปเรียนตัดเสื้อกับอาวรรณี น้องสาวของพ่อแทน ส่วนพิณรมย์ น้องสาวคนรองได้เรียนพยาบาลสมใจจากเงินของพุดจีบและพัฒ

พรพุฒิ น้องชายคนสุดท้องที่มีพรสวรรค์ทางศิลปะต้องการเรียนช่างศิลป์ แต่พ่อก็ขัดขวางอีกเช่นเคย มีครั้งหนึ่งพ่อเอารูปวาดของพุฒิไปเผาทิ้ง ทำให้พุฒิหนีออกจากบ้านไปมั่วกับกลุ่มเด็กเสเพลในช่วงหนึ่ง แล้วพัฒก็ไปตามพุฒิกลับมาโดยให้กำลังใจและส่งเสียพุฒิเรียนในด้านที่พุฒิชอบ พงษ์ได้เรียนมหาวิทยาลัยเดียวกับวันแรม ลูกสาวคนโตของลุงกำนัน ผู้เป็นเพื่อนบ้านซึ่งพัฒและพงษ์ต่างก็ชอบวันแรมมาตั้งแต่เด็ก แต่ว่าพัฒก็ต้องใจสลายเพราะว่าวันแรมห่างเหินพัฒไปทุกทีและสนิทสนมกับพงษ์มากขึ้น วันแรมทำตัวเป็นสาวสมัยใหม่และจะสนใจพัฒก็ตอนที่วันแรมต้องการให้พัฒช่วยเท่านั้น วันสว่างน้องสาวของวันแรม แอบรักพัฒ จึงมาช่วยพัฒดูแลเรื่องอาหารการกินและหาลูกค้าเข้าอู่ ด้วยความพยายามมานะบากบั่น และซื่อสัตย์ต่อลูกค้าของพัฒทำให้พัฒได้งานเพิ่มขึ้น โดยได้วันสว่างมาช่วยดูแลด้านบัญชี การเงิน และความสะอาดของอู่ของพัฒ ทำให้อู่ของพัฒเป็นระบบระเบียบมากขึ้น

วันแรมและพงษ์มีอิสระในชีวิตมากขึ้นจึงเที่ยวกับกลุ่มเพื่อนคนรวย จนวันแรมและพงษ์เริ่มเป็นคนใจแตก และไม่กลับบ้าน จนน้าแก้ว ไม่สบายใจและขอร้องให้พัฒช่วยตามวันแรมกลับมา ด้านพุดจีบแต่งงานกับไวฑูรย์ ลูกชายของอาวรรณีและพาครอบครัวเข้ามาอยู่ในบ้าน

พงษ์กับวันแรมไปเที่ยวบ้านตากอากาศที่ชะอำด้วยกัน วันแรมเมายาทำให้เธอกับพงษ์ได้เสียกัน หลังจากนั้นพงษ์ได้เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้พัฒฟังเพื่อให้พัฒหมดกำลังใจ แต่วันแรมบอกพัฒไปว่าตนเองกับพงษ์เป็นแค่เพื่อนกันเพื่อที่จะหลอกใช้พัฒต่อ วันสว่างเตือนสติพัฒหลายครั้งแต่พัฒไม่เชื่อ วันสว่างโกรธและน้อยใจจึงลาออกจากอู่ ทำให้พัฒต้องไปตามง้อและขอโทษ วันสว่างจึงกลับมาทำงานที่อู่ตามเดิม

หลังจากเรียนจบพงษ์และวันแรมไปเที่ยวบ้านตากอากาศอีกครั้งกับเพื่อนๆที่เป็นคนรวยเพื่อเลี้ยงฉลองที่เรียนจบโดยมี พิณ พัฒ วันสว่าง และน้าแก้วตามไปด้วย ที่ปาร์ตี้ริมชายหาด พัฒเสียความรู้สึกมากที่เห็นวันแรมเมาและอยู่กับผู้ชายที่หล่อ ๆหลายคนโดยไม่เลือกหน้า จากเหตุการณ์ ที่เกิดขึ้นจึงทำให้พัฒพูดกับวันแรมเรื่องที่ฝันไว้ว่าจะแต่งงานกับวันแรม แต่ว่าวันแรมที่อยู่ในอาการเมาไร้สติ ร้องไห้ซาบซึ้งในความรักที่บริสุทธิ์ของพัฒ จึงเสนอตัวให้พัฒ พัฒจึงผิดหวังและเสียใจมากที่วันแรมเปลี่ยนนิสัยไปถึงขนาดนี้

เชาว์ ผู้มีอิทธิพล อยากได้พิณมาเป็นเมียจึงตกลงกับชวลิต ว่าจะส่งชวลิตไปเรียนต่อที่เมืองนอกเขาตอบตกลงทันที วันแรมและพงษ์เมาจนทะเลาะกัน วันแรมบอกว่าเด็กในท้องคือลูกของพงษ์และต้องการเงินไปทำแท้งและไปอยู่เมืองนอกเพื่อหนีปัญหาโดยก่อนจากไปเธอได้ไปลาพัฒ และบอกว่าความรักของพัฒเป็นสิ่งบริสุทธิ์สิ่งเดียวที่เหลืออยู่ในชีวิตเธอ พงษ์ทำงานแต่เงินเดือนไม่พอกับรายจ่าย พ่อเลยต้องมายืมเงินของน้อง ๆ ไปให้พงษ์ใช้ โดยที่พงษ์ไม่เคยกลับบ้านมาให้พ่อชื่นใจสักครั้ง แม้แต่ตอนที่พ่อป่วยหนักมีเพียงพัฒที่คอยดูแลพ่อจนพ่อเริ่มมองพัฒในสายตาที่เป็นธรรมมากขึ้น และพอใจในตัวพัฒมากขึ้นที่สร้างตัวได้เร็วและยังเป็นที่พึ่งของน้อง ๆ ทุกคนได้

พงษ์อยากไปเรียนเมืองนอกจึงไปหลอกพิณให้ไปหานายเชาว์ พิณไปหานายเชาว์ตามที่พงษ์หลอก และในที่สุดพิณก็ถูกวางยาและตกเป็นของนายเชาว์ เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทำให้ทุกคนในบ้านไม่สบายใจจนพ่อเริ่มสงสัยและทุกคนในบ้านก็พากันถามความจริงจากพงษ์ ทำให้พงษ์ยอมรับความจริงโดยอ้างว่าทำไปเพื่อพี่น้องทุกคน หลังจากพ่อรู้ความจริงก็ตีพงษ์อย่างแรงจนพงษ์หนีออกจากบ้านไป และพ่อก็ขอโทษลูกๆทุกคน โดยให้น้าแก้วทำเรื่องพาพิณหนีไปต่างประเทศเพื่อหนีให้พ้นจากอิทธิพลของนายเชาว์

ในที่สุดพัฒก็พบว่าเขามีใจให้กับวันสว่างและขอให้พ่อแม่ไปสู่ขอวันสว่างจากลุงกำนัน ทั้งสองคนจึงได้ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข ส่วนทางพงษ์หลังจากมีเรื่องก็ไปทำงานอยู่ต่างจังหวัดและใช้ชีวิตเสเพลตามเดิม พัฒได้แต่คิดและปลงว่าชีวิตจะดีหรือไม่ดีเป็นสิ่งที่เราไขว่คว้ามาเองทั้งนั้น พัฒตั้งเป้าหมายในชีวิตไว้และมานะบากบั่นจนประสบความสำเร็จ และไม่กลัวที่จะตั้งเป้าหมายชีวิตไว้สวยหรูเพราะเชื่อมั่นว่าเขาจะไขว่คว้ามันมาได้เช่นเคย

คำคม[แก้ไข]

  • คนรวบ ๆ มีลูกน้อยเพราะคนบาปมีมากกว่าคนบุญ จึงมีคนเกิดมาสบายน้อยกว่าคนเกิดมาลำบาก
  • คนเราถ้าคิดจะเป็นใหญ่เป็นโต เป็นผู้ปกครองคนนั้น มันต้องมีน้ำใจกรุณา คิดถึงอกเขาอกเรา
  • คนจะขึ้นสวรรค์ไม่ใช่เพราะลูกชายบวชให้หรอก แต่เพราะตัวเองทำบุญทำความดีไว้ต่างหาก ถ้าทำบาปต่อให้ลูกชายสิบคนมาบวชให้ก็คงไม่พ้นนรกหรอก
  • ซื่อสัตย์มีน้ำใจ รักพี่น้อง กตัญญูพ่อแม่มากกว่า คนแบบนี้น่าคบกว่าเยอะ คนที่ดี แต่เก่งแล้วเห็นแก่ตัวนะไม่ไหว
  • สุดแต่ใจคนจะคิดว่าอะไรสำคัญกว่ากัน วัตถุหรือจิตใจ
  • ปริญญามิได้ซื้ออะไรได้ดังปรารถนา ตำแหน่งหน้าที่การงาน ความโก้หรูและอะไร ล้วนต้องการปัจจัยอื่นมาสมทบทั้งนั้น
  • พ่อแม่ด่าดีกว่าคนอื่นให้พรสิบเท่าร้อยเท่า แม่ตีดีกว่าคนอื่นกอด
  • เงินกับเกียรติยศมันไม่ได้มาด้วยกัน
  • ความเป็นผู้ใหญ่ไม่ได้อยู่ที่เกิดก่อนหรือเกิดหลังหรอก แต่อยู่ที่ใครจะเป็นประโยชน์กว่ากัน
  • ความพอใจแค่สิ่งที่เรามี พอมีพอกิน มีทำบุญ มีฟุ่มเฟือยบ้าง เป็นครั้งคราวและใช้ชีวิตอยู่ในทำนองครองธรรม มีความสุขจริง ๆ ไม่ต้องหวาดระแวงอะไร
  • เงินอาจจะสำคัญ เกียรติยศภายนอกของคนอาจจะเป็นเหมือนมงกุฎ ใส่แล้วงามตา แต่มันไม่สำคัญเท่ากับความงามในจิตใจ

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้ไข]