หลายชีวิต

จาก วิกิคำคม
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

หลายชีวิต เป็นรวมเรื่องสั้น ผลงานประพันธ์ของ หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช เมื่อ พ.ศ. 2497 เป็นเรื่องของคนหลายคนต่างเพศ ต่างวัย ต่างชาติตระกูล ต่างอาชีพ ทั้งเจ้านาย พระสงฆ์ ชาวนา โสเภณี ทุกคนเดินทางลงเรือลำเดียวกัน เพื่อไปสู่ปลายทางเดียวกัน ด้วยจุดมุ่งหมายที่แตกต่างกัน แต่สุดท้ายเมื่อเรือล่ม ทุกคนก็มาจบชีวิตพร้อมกัน ในเรื่องเป็นการเล่าชีวิตและที่มาของตัวละครแต่ละตัวที่มาจบลงพร้อมกัน

แรงบันดาลใจในการเขียนหนังสือเล่มนี้มาจากการที่ผู้ประพันธ์ได้พบเห็นอุบัติเหตุทางรถยนต์ที่มีผู้คนเสียชีวิตในคราวเดียวกันจำนวนมากจึงมีดำริที่จะเขียนหนังสือเล่มนี้ขึ้น แรกทีเดียว ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ตั้งใจจะแต่งเพียงเรื่องแรกเรื่องเดียวและผลัดกับนักเขียนท่านอื่นแต่งเรื่องราวของบุคคลอื่น อย่างไรก็ตามเมื่อเรื่องแรกซึ่งก็คือ "ไอ้ลอย" ได้เขียนเสร็จสิ้นไปแล้วปรากฏว่าผู้เขียนได้พรรณาถึงไอ้ลอยได้อย่างร้ายกาจมากจนนักเขียนท่านอื่นไม่มีความประสงค์จะเขียนต่อ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ จึงต้องเขียนเองทั้งเล่มจนจบ

หลายชีวิตมีโครงเรื่องมาจาก สะพานแห่งซาน หลุยส์ เรย์ ของ ธอร์นตัน ไวล์เดอร์ ซึ่งตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2470

ผู้แต่งเรื่อง หลายชีวิต ได้กำหนด ตัวละครหลักอยู่ 11 คน คือ นายลอย, หลวงพ่อเสม, นางพรรณี, ท่านชายเล็ก, ผล พระเอก, ละม่อม, โนรี, ลินจง, จั่น, ทองโปรย และ หมอแสง โดยได้เปิดเรื่องด้วยการบรรยายถึงเรื่อเมล์โดยสารที่กำลังแล่นส่งผู้โดยสาร แต่ได้เกิดมีฝนตกหนักพายุพัดอย่างแรง แล้วก็มีกำลังแรงของพายุก็มาปะทะเข้ากลางลำ ทันใด นั้นเรือเมล์โดยสารลำนั้นก็โคลงกลับมาอีกทางหนึ่งด้วยกำลังถ่วงสุดเหวี่ยง จนเรือเมล์โดยสารลำนั้นก็คว่ำลงทันที ทั้ง 11 คนนี้ ได้ขึ้นเรือเมล์โดยสารมาลำเดียวกันและได้จบชีวิตที่เดียวกันทั้งหมด และก็ได้เล่าความถึงว่าชีวิตก่อนที่ 11 คนนี้จะจบชีวิตลง เรื่องของทั้ง 11 คนนี้ก่อนที่จะมาขึ้นเรือเมล์โดยสารลำนี้เป็นยังไงบ้าง ความเป็นอยู่แต่ละคนเป็นอย่างไร

คำคม[แก้ไข]

  • ความรักระหว่างผู้หญิงและผู้ชาย ความรักที่จะเป็นข้อผูกมัด ความรักที่จะทำให้การกระทำอันเกิดจากกามกิเลสเป้นของบริสุทธิ์ ความรักที่จะเรียกร้องความเสียสละและความเห็นใจ ความรักทีจะเป็นน้ำหนึ่งประสานให้คนต่างเพศสองคนกลายเป็นคนคนเดียวกัน
  • ความอิ่ม ความพอใจ และความเกรงใจคนอื่นนั้น มีอยู่เฉพาะในหมู่คนที่ยากจนเท่านั้น
  • ความจนความมีนั้น มิได้อยู่ที่สภาพหรือปริมาณแห่งทรัพย์ แต่อยู่ที่สภาพแห่งจิต ความจนนั้นเป็นโรคที่ฝังอยู่ในสันดาน ถ้าไม่ขัดเกลาแก้ไขแล้ว ก็ไม่หาย คนมั่งมีบางคนอาจจะเป็นคนจนอยูในใจก็ได้ และเช่นเดียวกับคนจน อาจบริบูรณ์ด้วยทรัพย์ ชั่วแต่ว่าทรัพย์นั้นเป็นอริยทรัพย์ หาใช่ทรัพย์ธรรมดาไม่
  • ชีวิตมนุษย์นั้นเป็นเพียงธรณีประตู ที่คนจะก้าวสู่ความแก่ ความตาย
  • เงินทองทั้งหลายและทรัพย์สมบัตินั้น เป็นพียงเครื่องประดับชีวิต ในขณะที่ยังเป็นๆ อยู่เท่านั้นเอง จะใช้เงินทองนั้นซื้อก็ไม่ได้ หรือตายแล้วจะเอาเงินทองนั้นไปด้วยก็ไม่ได้อีก
  • ความสงบที่แท้จริงนั้นเป็นของอัศจรรย์ จะเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อ บุคคลนั้นหมดตัณหา คือ ความอยากได้
  • ถึงแม้ว่ามนุษย์เรานั้นจะกำหนดการไว้ล่วงหน้าได้หลายอย่างก็ตามบุญวาสนา หรือเวรกรรมของเรานั้น เป็นสิ่งที่จะป้องกันขัดขวางหรือเปลี่ยนแปลงกันไม่ได้
  • ธรรมชาติวางกฎเกณฑ์ไว้ว่า ในบรรดาสัตว์ที่มารวมกันอยู่เป็นฝูง จะต้องมีตัวหนึ่งเป็นนายสูงเสมอไป แต่ตัวที่เป็นจ่าฝูงนั้นจะคงอยู่ในสถานะเช่นนั้นได้ก็ต่อเมื่อยังไม่มีตัวอื่นมาแทนที่
  • เวลาไม่ใช่ของสำคัญ มิตรภาพเป็นของอยู่เหนือกาลเวลา รักกันจริงแล้วคบกันวันเดียวหรือ ยี่สิบปีก็เท่ากัน
  • เป็นศาสดาในนรก ดีกว่าเป็นสาวกในสวรรค์

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้ไข]

w
วิกิพีเดีย มีบทความเกี่ยวกับ