ฮายาเตะ พ่อบ้านประจัญบาน

จาก วิกิคำคม
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ฮายาเตะ พ่อบ้านประจัญบาน (「ハヤテのごとく!」, Hayate no Gotoku!, ハヤテのごとく!?) (อังกฤษ: Hayate the Combat Butler) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแนวตลกและต่อสู้ แต่งเรื่องและวาดภาพโดย เค็นจิโร ฮะตะ มีเนื้อหาเกี่ยวกับเด็กหนุ่มผู้ขยันขันแข็งนามว่า "อายาซากิ ฮายาเตะ" แต่มีพ่อแม่ที่เอาแต่เล่นการพนัน จนเป็นหนี้และชดใช้โดยการขายลูกชายให้พวกมาเฟีย แต่จับพลัดจับผลูไปเจอกับ "ซันเซนอิง นางิ" คุณหนูของตระกูลอภิมหาเศรษฐี จนได้มาเป็นพ่อบ้านตระกูลซันเซนอิงเพื่อใช้หนี้

จุดเด่นสำคัญของเรื่องนี้ก็คือ การที่นางเอกและพระเอกเข้าใจผิดกันได้เป็นเวลานานมาก และการที่ผู้เขียนนิยมเอาอนิเมะหรือมังงะเรื่องอื่น ๆ มาเขียนล้อเลียนประกอบในเรื่องแทบทุกตอนนั่นเอง

คำคม[แก้ไข]

“ กิจวัตรประจำวันของสไปเดอร์แมนไม่ใช่ต่อสู้กับสัตว์ประหลาดเหมือนอย่างในหนัง แต่เป็นช่วยชีวิตคนเหมือนอย่างพ่อบ้าน ”
ชื่อตอนที่ 124
“ ความรักทำให้คนอยากทำอะไรแปลก ๆ และอยากตายขึ้นมาทีหลัง ”
ชื่อตอนที่ 222
“ การเอาชนะกับความสุข ถ้าไม่เหมารวมเป็นเรื่องเดียวกันก็คงดี ”
ชื่อตอนที่ 223
“ การทำให้ผู้หญิงอารมณ์ดีน่าเหนื่อยมาก แต่ก็สำคัญ ”
ชื่อตอนที่ 224

อายาซากิ ฮายาเตะ[แก้ไข]

“ เพราะแม้ว่าถูกเกลียดขนาดไหน แต่ความรู้สึกที่เห็นคุณหนูเป็นคนสำคัญ ก็จะไม่เปลี่ยนแปลงไปครับ ”
อายาซากิ ฮายาเตะ
“ มันอาจจะมีเหตุผลหรือไม่มีก็ได้ คนอื่นอาจมองดูแล้วอาจจะเห็นว่าเป็นความโชคร้ายมาก
และอาจมีแผลลึกในใจก็ได้ แต่ว่าตอนนี้ที่นี่ ก็ไม่ได้เลวร้ายขนาดนั้นใช่ไหมครับ?
”
อายาซากิ ฮายาเตะ
“ ไม่ว่าอดีตหรืออนาคต ผมก็จะปกป้องคุณเอง...!! ”
อายาซากิ ฮายาเตะ
“ ถ้าเรียกผมล่ะก็ ผมจะมาช่วยทันทีครับ ”
อายาซากิ ฮายาเตะ
“ อาจจะใช่ครับ แต่ความฝันเป็นแบบเดียวกับคำสาป คนที่ความฝันไม่สมหวัง ถึงแม้ล้มเลิกกลางคัน...แต่ก็ต้องอยู่อย่างโดนสาปไปตลอดครับ ”
อายาซากิ ฮายาเตะ

ซันเซนอิง นางิ[แก้ไข]

“ เพราะมีความรักที่เปราะบางแบบนั้นไงล่ะ นายจึงไม่มีเสน่ห์!! ”
ซันเซนอิง นางิ
“ ฉันน่ะมีเงินมากมายล้นฟ้า จนแทบจะไม่มีอะไรที่ซื้อไม่ได้ แต่...ถึงแม้เอาเงินมากองไว้มากแค่ไหน ก็รู้ดีว่า...แม่ไม่คืนกลับมาอีกแล้ว ”
ซันเซนอิง นางิ
“ น่าจะดีกว่าถ้าเอาแบบ DVD มาฉายแทนแบบปกติ แล้วก็ ฉันว่าความประทับใจตอนที่ดูใน TV กับ DVD มันต่างกัน ต้องระวังให้ดี! ”
ซันเซนอิง นางิ
“ เฮ้อ ไม่ช่วยเจ้านายในยามคับขัน ไม่มีคุณสมบัติเป็นพ่อบ้าน! ”
ซันเซนอิง นางิ
“ ไม่ต้องพูดก็ได้ เพราะคำพูดไม่สมบูรณ์พร้อม ถ้าพูดจะเกิดความเข้าใจผิด เป็นต้นเหตุของความเข้าใจผิด จริงไหม ”
ซันเซนอิง นางิ
“ เคยสัญญากับดาวนั่นไม่ใช่หรือ ไม่ว่าอดีตหรืออนาคตนายก็จะปกป้องฉัน ถ้างั้นอนาคตต่อจากนี้ไปนายก็ช่วยปกป้องฉันสิ ถ้านายช่วยปกป้องฉันล่ะก็ ถ้างั้นก็ไม่จำเป็นต้องมีเงิน ถ้านายช่วยปกป้องฉันแทนเงินล่ะก็ นายจะปกป้องฉันใช่ไหม ”
ซันเซนอิง นางิ
“ สรุปคือยกโทษให้... ได้รับการยกโทษ... การทำอย่างนั้นคือการเชื่อมโยงคนกับคนเข้าด้วยกัน... นั่นล่ะ... นิทานเด็ก ”
ซันเซนอิง นางิ
“ ไม่มีห้องให้เธอเช่าจริง ๆ ด้วย คำว่าครอบครัว... ถึงแม้มันมีอยู่ตรงนั้นเสมอแค่ไหน...
แต่ก็เอามาเติมใหม่เหมือนบอดี้โซพไม่ได้...ไม่ช้าก็เร็วต้องหายไปเพราะฉะนั้น... จงดูแลให้ดี...!!
”
ซันเซนอิง นางิ

มาเรีย[แก้ไข]

“ คนว่างเปล่าไม่มีอะไรให้สูญเสีย มาทำงานเป็นพ่อบ้านของเด็กคนนั้นไม่ได้หรอกค่ะ
สักวันพลังของฮายาเตะคุงจะต้องได้ช่วยปกป้องเด็กคนนั้นแน่นอนค่ะ
”
มาเรีย
“ ความสัมพันธ์ของคนกับคนบางครั้งก็เข้าใจผิดกันได้... แต่มัวกลัวเข้าใจผิด ความสัมพันธ์ของคนกับคนก็จะไม่เปลี่ยนแปลงไปตลอดกาล... ”
มาเรีย
“ นั่นเป็นเงินบอกถึงชีวิตค่ะ 1 เยนแทน 1 วัน กรณีที่คุณมีชีวิตอยู่จนถึงอายุ 80 ปี ตัวเลขจะบอกถึงจำนวนวันค่ะ ประมาณ 2 หมื่น 4 พันเยน นั่นคือเวลาเกือบทั้งหมดที่คุณมีเหลืออยู่ ถ้าเป็นเงินเยนก็เป็นแค่ตัวเลขที่พอจะซื้อ PS3 ได้อย่างที่คุณพูดเท่านั้น... ถ้ามีเงินที่ใช้เสียเปล่าได้ในจำนวนนี้ล่ะก็จะเป็นพันเยนหรือ 1 หมื่นเยน ก็ใช้ตามที่คุณชอบซะ ไม่ว่าจะขอจากใครเงินนี้ก็ไม่มีเพิ่มขึ้นอีกต่อจากนี้ จะใช้ยังไง แล้วแต่คุณ ”
มาเรีย

คัตสึระ ฮินะกิคุ[แก้ไข]

“ ถ้าไม่รู้จักเห็นแก่ตัวบ้างสักนิดล่ะก็ จะไขว่คว้าความสุขไม่ได้นะ ”
คัตสึระ ฮินะกิคุ
“ วันนี้เป็นวันสำคัญที่สุดใน 1 ปี... หัดจำเอาไว้ซะบ้างนะ คนบ้า ”
คัตสึระ ฮินะกิคุ
“ ฉันเคย... คิดว่าเค้าจะทิ้งฉันไป ถ้าฉันรักเค้า ฉันกลัวว่าจะเกิดเรื่องแบบนั้นขึ้นอีก... ”
คัตสึระ ฮินะกิคุ
“ พูดอะไร เพราะว่าฮีโร่ ไม่เคยให้เห็นน้ำตาใต้หน้ากาก ”
คัตสึระ ฮินะกิคุ
“ ถ้าทำหน้าไม่สดชื่นแบบนั้นตั้งแต่เช้าล่ะก็ จะไม่มีเรื่องดี ๆ นะ... ”
คัตสึระ ฮินะกิคุ
“ พูดอะไร ไม่มีอะไรที่ทำได้ง่าย ๆ ตั้งแต่แรกหรอก ยิ่งกว่านั้น เรื่องที่ทำไม่ได้อย่างที่คิด...ก็มีเยอะแยะ...!! ”
คัตสึระ ฮินะกิคุ

คัตสึระ ยูกิจิ[แก้ไข]

“ ถึงจะมาสถานที่วิเศษแค่ไหนแต่ถ้าทำหน้าไม่สนุก ชีวิตก็จะไม่สนุกจริงไหม ”
คัตสึระ ยูกิจิ
“ แต่ 9 ใน 10 ส่วนของชีวิตคน แน่นอนว่ามีแต่เรื่องไม่เป็นไปอย่างที่คิด ถึงแม้พยายามแค่ไหนกับความรักนั้น มันก็อาจจะไม่สมหวัง เพราะฉะนั้นคนเรา จึงแสวงหาสิ่งที่เป็นเหมือนพลังของพระเจ้า ที่ช่วยทำให้ความปรารถนาทุกอย่างสมหวัง แต่ก็ช่างเถอะ ถึงแม้ความรักและความปรารถนาไม่สมหวัง อย่างเช่นถึงแม้ปรารถนายังไงก็ไม่สมหวัง แต่ถ้าในคืนที่เศร้า มีใครสักคนคอยอยู่ข้าง ๆ คน ๆนั้นก็ยังถือว่าไม่ได้โชคร้ายอะไรขนาดนั้น ”
คัตสึระ ยูกิจิ
“ ในโลกนี้... สิ่งที่อยากได้มากที่สุดมักจะไม่ได้มาครอบครอง สิ่งที่ได้มามักมีแต่สิ่งที่ไม่ต้องการ... เพราะฉะนั้นจึงภาวนากับดวงดาวขอใหัสักวันความคิดปรารถนานี้ได้รับการตอบสนอง... ขอให้พาไปปราสาทแห่งทองคำ... ”
คัตสึระ ยูกิจิ

นิชิซาว่า อายุมุ[แก้ไข]

“ เมื่อก่อนตอนที่ฉันสารภาพรักกับฮายาเตะคุง ฉันคิดว่าคงไม่ได้พบเขาอีกแล้ว แต่ว่าไม่ใช่แบบนั้นแค่คิดว่าอยากพบก็ได้พบ พวกเราไม่ได้ตายจากกันไปสักหน่อย โดยเฉพาะไม่ได้ทะเลาะกันด้วย ถ้าได้พบและคุยกันก็มีความสุขแล้ว ตอนนี้แม้ว่าอาจจะไม่ได้หันมาเหลียวมองฉันอีกนาน แต่ก็ไม่ได้จากกันตลอดกาลสักหน่อย ”
นิชิซาว่า อายุมุ
“ แต่นั่นก็น่าดีใจนิดหน่อยใช่ไหม เพราะว่าคนที่เฝ้าคำนึงถึงคน ๆ หนึ่งเรื่อยมาตลอด ยังดีกว่าคนที่สับเปลี่ยนผู้หญิงคนแล้วคนเล่าไม่ซ้ำหน้า ความรักเป็นเรื่องลึกซึ้งไม่ใช่หรือ? ”
นิชิซาว่า อายุมุ
“ เพราะไม่ใช่คนที่ยอมหันมามองเพราะเงิน จึงชอบเขาไม่ใช่หรือ? รักข้างเดียวมันว้าเหว่ ฉันจึงเข้าใจความรู้สึกของซิสเตอร์ที่อยากให้คน ๆ นั้นหันมามอง ไม่ว่าจะต้องใช้วิธีแบบไหนก็ตาม แต่การมีชีวิตอยู่อย่างภาคภูมิใจว่าดีแล้วที่ได้ชอบคน ๆ นั้น... มันดีกว่าไม่ใช่หรือ? ”
นิชิซาว่า อายุมุ
“ ถ้าซื้อของตามกระแสล่ะก็...อาจผิดพลาดก็จริง... และก็มีนึกเสียใจทีหลังเมื่อกลับไปบ้าน... แต่การนึกเสียใจทีหลัง...!! ไม่สามารถเกิดขึ้นก่อนหน้านั้นนะ!!! ”
นิชิซาว่า อายุมุ
“ ฉันไม่ใช่แม่พระ อาจจะหึงหรืออาจจะอวยพรให้ก็ได้ แต่ถ้าพวกเธอสองคนคบกันฉันอาจจะร้องไห้จริง ๆ ด้วยก็ได้ แต่ถ้าไม่ถึงเวลาอย่างนั้นจริง ๆ...ฉันก็ไม่รู้ว่าตัวเองคิดยังไง แต่ว่าทุกข์บ้างสุขบ้าง...การชอบใครสักคนมันก็เป็นแบบนั้นไม่ใช่หรือ? ”
นิชิซาว่า อายุมุ
“ เรื่องที่ทำได้ตอนนี้แต่ไม่ทำ...!!! มันจะทำอะไรได้กันแน่!!! ”
นิชิซาว่า อายุมุ

ไอซาวะ ซากุยะ[แก้ไข]

“ ฟังนะวาตารุ ฉันจะสอนเรื่องพื้นฐานมาก ๆ ให้กับนาย ผู้หญิงที่ดีใจกับการถูกลืมวันเกิดหรือวันคริสต์มาสหรือวันสำคัญที่รู้กัน 2 คน ไม่มีอยู่ในโลกนี้ พอพูดเรื่องแบบนี้ผู้ชายก็มักจะพูดว่า "แหม งานยุ่งมากก็เลยเผลอลืมไป"!! แต่!! ถ้านึกถึงอีกฝ่ายจริง ๆ ล่ะก็ จะลืมง่าย ๆ แบบนั้นหรือ!! การคิดว่านั่นเป็น "เรื่องยุ่งยาก" หรือ "เรื่องน่ารำคาญ" ก็เท่ากับว่า ไม่ได้นึกถึงความยินดีของอีกฝ่ายเลย เป็นการกระทำของผู้ชายเห็นแก่ตัว ต่ำช้าที่สุด!! ”
ไอซาวะ ซากุยะ

ฮารุคาเสะ จิฮารุ[แก้ไข]

“ ถ้าเกิดในยุคอวกาศล่ะก็ ถึงแม้ไม่เป็นเจ้าหญิงแต่ก็อาจจะได้รับการเอาอกเอาใจ ท่านฮามานก็เคยพูดใช่ไหม? "คนเราตัวคนเดียวตราบเท่าที่มีชีวิตอยู่" ”
ฮารุคาเสะ จิฮารุ

คาสึมิ ไอกะ[แก้ไข]

“ สิ่งที่เงินช่วยไม่ได้ ก็มีอยู่มากมาย ”
คาสึมิ ไอกะ

ฮานาบิชิ มิกิ[แก้ไข]

“ เอาน่าไม่เห็นเป็นไรนี่นา ถึงจะฝืนใจแต่ก็ยิ้มหน่อยได้ใช่ไหม อีกไม่นานการท่องเที่ยวก็จะจบแล้ว ถ้างั้นสุดท้ายก็ยิ้มกันไว้เถอะนะ ”
ฮานาบิชิ มิกิ

ซานต้าครอส (ซังเซนอิง มิคาโดะ)[แก้ไข]

“ แต่ถ้านายอยากได้อะไรจริง ๆ แล้วล่ะก็ จงอย่ารอให้คนอื่นเอามาให้ ถ้าอยากได้อะไรสักอย่าง จงอย่าหวังพึ่งซานต้า จงไปเอามันมาด้วยพลังของตัวเอง แม้มันอาจจะต้องประสบพบเจอกับความเจ็บปวดและความเศร้า แต่ถ้าไม่อยากให้ชีวิตนี้มันไร้ค่าล่ะก็จงสู้ต่อไป นายอาจจะทรมานอยู่กับความทุกข์ในอดีต และอาจสิ้นหวังกับอนาคตที่แสนโชคร้าย แต่เชื่อเถอะคนที่ยิ้มได้เป็นคนสุดท้ายคือคนที่ขยันขันแข็งและจริงจัง ฉันอาจจะไม่มีของขวัญให้นาย แต่เรื่องนี้ฉันยืนยันได้ ”
ซังเซนอิง มิคาโดะ

เทนโนสึ อาเธน่า[แก้ไข]

“ ไม่ได้นะ ห้ามพูดเศร้า ๆ แบบนั้น แม้หัวใจปวดร้าวจนลุกไม่ขึ้นแต่รางกายเธอยังเคลื่อนไหวอยู่ฉะนั้นรีบลุกขึ้นซะ ”
เทนโนสึ อาเธน่า
“ แต่ถึงแม้จะไม่ได้ใช้ความสามารถนั้น ความพยายามทุกวันก็จะทำให้มั่นใจในตัวเองมากขึ้น ถ้าทำได้ด้วยความพยายามของตัวเองล่ะก็... นิสัยขี้แยจะหายไปบ้างใช่ไหมล่ะ? ”
เทนโนสึ อาเธน่า
“ ยิ่งกว่านั้นลำพังความกล้าอย่างเดียว ไม่สามารถปกป้องคนที่ร้องไห้อยู่ตรงหน้าได้จึงต้องมีฝีมือต่อสู้เอาไว้ ”
เทนโนสึ อาเธน่า
“ ฉันไม่อยากแย่งชิงความสงบสุขของคุณไป ขอให้คุณกลับไปทั้งแบบนี้ เราจะได้เป็นคนที่ไม่รู้จักกันต่อไป ”
เทนโนสึ อาเธน่า

ซึรุงิโนะ คายูระ[แก้ไข]

“ อะไรกัน ไม่ต้องฟังคำแนะนำต่างหาก ด้วยวิธีใช้สามัญสำนึกแบบนั้นไม่มีทางเขียนการ์ตูนที่ขายเป็นล้านล้านเล่มได้หรอก เคยพูดว่าตัวเองคิดว่าสนุกแต่ไม่มีใครเข้าใจเลยสินะ จึงแสวงหาวิธีการแบบใช้สามัญสำนึก อยากฟังคำตอบที่ถูกต้องจากใครสักคน บ้องตื้น อย่าคิดว่าความฝันไร้สามัญสำนึกจะสมหวังด้วยวิธีสามัญสำนึก ทั้งที่จะไปดินแดนที่ไม่เคยมีใครไปมาก่อนแล้วจะมีคนช่วยนำทางได้ยังไงกัน ”
ซึรุงิโนะ คายูระ
“ อย่ากลัวที่จะลองผิดลองถูกกับความฝัน อย่าเขียนการ์ตูนโดยดูสีหน้าของคนอื่น ไม่ว่าเวลาแบบไหนก็มั่นใจในตัวเองและยืนยันว่ามันสนุก ”
ซึรุงิโนะ คายูระ
“ จงพยายาม ความพยายามคือการกระทำเพื่อเชื่อมั่นตัวเองอย่างไม่ลังเล อย่าไปฟังคำพูดของชาวบ้าน อย่าใจหวั่นไหวกับเสียงนกเสียงกา อย่ากลัวโดดเดี่ยวที่จะเคล้าคลอแสงสว่าง อย่าวัดค่าตัวเองด้วยไม้บรรทัดของคนอื่น อย่าสนใจแม้ไม่มีพวกเดียวกับตัวเอง ถ้ารำคาญเสียงโวยวายก็จงกลบด้วยเสียงที่ดังกว่า บอกให้รู้ว่าศูนย์กลางของโลกอยู่ที่นี่ จงสยบมันซะทุกอย่าง นั่นคือการ์ตูนที่เป็นเป้าหมายของเธอ ”
ซึรุงิโนะ คายูระ

อายาซากิ อิคุสะ[แก้ไข]

“ ตรงหน้ามีเด็กผู้หญิงร้องไห้อยู่ แม้ในโลกนี้มีสิ่งที่เรียกว่าความถูกต้องอยู่น้อย แต่ใจที่คิดอยากจะช่วยเด็กผู้หญิงที่ร้องไห้อยู่ตรงหน้า จะต้องเป็นความถูกต้องแน่นอน!! คนที่คิดทำสิ่งที่ถูกต้องแบบนั้น จะต้องเลือกเสาต้นที่ถูกต้องได้แน่นอน!! ”
อายาซากิ อิคุสะ

ซังเซนอิง ยูคาริโกะ[แก้ไข]

“ แต่คนเราเคยสมหวังจากการอธิษฐานขอจากพลังของดวงดาวมาแต่ไหนแต่ไรแล้วนะ... ฉะนั้นถ้าตั้งใจอธิษฐานทุกวันล่ะก็อาจจะสมหวังสักอย่างก็ได้ ”
ซังเซนอิง ยูคาริโกะ
“ ไม่เป็นไร ใช้แบบเปล่าประโยชน์บ้างก็ได้... เพราะคำขอสำคัญ ๆ ต่อจากนี้มีเยอะจนท่านดวงดาวต้องเหนื่อยแน่ ”
ซังเซนอิง ยูคาริโกะ

นิชิซาว่า ยาสึฮิโระ[แก้ไข]

“ ช่างเถอะ ถึงแม้มีอะไรเกิดขึ้น... ก็ยังดีกว่ามาเสียใจที่หลังที่ไม่ได้ทำ สู้ให้ทำแล้วเสียใจทีหลังดีกว่า ดีกว่าแน่นอน ทำไม่ได้กับไม่ได้ทำมันมีความหมายต่างกัน ผมก็อยากเรียนรู้ให้เร็วกว่านี้... ไม่เป็นไรอายุมุกำลังเติบโตเป็นเด็กดียิ่งกว่าที่พวกเราคิด ”
นิชิซาว่า ยาสึฮิโระ