ข้ามไปเนื้อหา

รอเบิร์ต ออปเพนไฮเมอร์

จาก วิกิคำคม
ในแง่หยาบบางอย่างซึ่งไม่มีความหยาบคาย ไม่มีอารมณ์ขัน ไม่มีการพูดเกินจริงสามารถดับได้ นักฟิสิกส์รู้จักบาป และนี่คือความรู้ที่พวกเขาจะสูญเสียไปไม่ได้

จูเลียส รอเบิร์ต ออปเพนไฮเมอร์ (อังกฤษ: Julius Robert Oppenheimer, 22 เมษายน ค.ศ. 1904 – 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1967) เป็นนักฟิสิกส์ชาวอเมริกัน ผู้เป็นบิดาของระเบิดปรมาณู โดยเขาเป็นผู้อำนวยการห้องปฏิบัติการสร้างระเบิดปรมาณูเพื่อยุติสงครามในโครงการแมนแฮตตันในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง

คำคม[แก้ไข]

  • ข้าพเจ้าไม่สามารถคิดว่ามันจะแย่มากสำหรับข้าพเจ้าที่จะพูด - และมันก็จริงในบางครั้ง - ว่าข้าพเจ้าต้องการฟิสิกส์มากกว่าเพื่อน
    • จดหมายถึงแฟรงก์ ออปเพนไฮเมอร์น้องชายของเขา (14 ตุลาคม ค.ศ. 1929) ตีพิมพ์ใน Robert Oppenheimer: Letters and Recollections (ค.ศ. 1995) แก้ไขโดยอลิซ คิมบอลล์ สมิธ, หน้า 135
  • ข้าพเจ้าเชื่อว่าผ่านระเบียบวินัย แม้ว่าจะไม่ใช่โดยระเบียบวินัยเพียงอย่างเดียว เราสามารถบรรลุความสงบ และมาตรการเล็ก ๆ น้อย ๆ แต่ล้ำค่าของอิสรภาพจากอุบัติเหตุของการจุติลงมาเกิดใหม่ และการกุศล และการแยกตัวออกซึ่งรักษาโลกที่สละทิ้งไป ข้าพเจ้าเชื่อว่าโดยระเบียบวินัย เราสามารถเรียนรู้ที่จะรักษาสิ่งที่สำคัญต่อความสุขของเราในสถานการณ์ที่เลวร้ายมากขึ้นเรื่อย ๆ และละทิ้งสิ่งอื่นที่ดูเหมือนขาดไม่ได้สำหรับเราโดยเรียบง่าย ที่เรามาเพียงเล็กน้อยเพื่อดูโลกโดยปราศจากการบิดเบือนอย่างร้ายแรงของความปรารถนาส่วนตัว และเมื่อเห็นเช่นนั้น ยอมรับความแร้นแค้นทางโลกของเราและความน่าสะพรึงกลัวทางโลกของมันได้ง่ายขึ้น - แต่เพราะข้าพเจ้าเชื่อว่ารางวัลของการมีวินัยนั้นยิ่งใหญ่กว่าเป้าหมายในทันที ข้าพเจ้าไม่คิดว่าคุณจะคิดว่าการตีสอนโดยไม่มีวัตถุประสงค์เป็นไปได้: โดยธรรมชาติแล้วการตีสอนนั้นเกี่ยวข้องกับการบังคับจิตวิญญาณไปสู่จุดจบเล็ก ๆ น้อย ๆ และจุดจบนั้นต้องเป็นจริง ถ้าวินัยไม่ใช่ข้อเท็จจริง ดังนั้น ข้าพเจ้าคิดว่าทุกสิ่งที่ทำให้เกิดระเบียบวินัย: การศึกษา และหน้าที่ของเราต่อมนุษย์และต่อเครือจักรภพ สงคราม ความยากลำบากส่วนตัว และแม้กระทั่งความจำเป็นในการดำรงชีวิต ควรได้รับการต้อนรับจากเราด้วยความขอบคุณอย่างสุดซึ้ง เราบรรลุถึงความพลัดพรากน้อยที่สุด และเราเท่านั้นที่จะรู้จักความสงบสุขได้
    • จดหมายถึงแฟรงก์ ออปเพนไฮเมอร์น้องชายของเขา (12 มีนาคม ค.ศ. 1932) ตีพิมพ์ใน Robert Oppenheimer: Letters and Recollections (ค.ศ. 1995) แก้ไขโดยอลิซ คิมบอลล์ สมิธ, หน้า 155
  • มันได้ผล!
    • คำอุทานของเขาหลังจากการทดสอบระเบิดปรมาณูทรินิตี (16 กรกฎาคม ค.ศ. 1945) ตามคำบอกเล่าของน้องชายในสารคดี The Day After Trinity
  • ด้วยความซาบซึ้งและสำนึกคุณที่ข้าพเจ้ายอมรับหนังสือม้วนนี้จากคุณสำหรับห้องทดลองลอสอาลามอส และสำหรับชายหญิงผู้ซึ่งทำงานและหัวใจของพวกเขาได้สร้างขึ้น เราหวังว่าในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า เราจะดูหนังสือม้วนและทุกสิ่งที่มีความหมายด้วยความภาคภูมิใจ วันนี้ความเย่อหยิ่งนั้นต้องถูกระงับด้วยความห่วงใยอย่างลึกซึ้ง หากจะมีการเพิ่มระเบิดปรมาณูเป็นอาวุธใหม่ในคลังแสงของโลกที่มีสงคราม หรือในคลังแสงของประเทศที่เตรียมทำสงคราม เมื่อนั้นเวลาจะมาถึงที่มนุษยชาติจะสาปแช่งชื่อของลอสอาลามอสและฮิโรชิมะ ผู้คนในโลกนี้ต้องสามัคคีกัน มิฉะนั้นพวกเขาจะต้องพินาศ สงครามครั้งนี้ที่ทำลายล้างโลกไปมากมายได้เขียนถ้อยคำเหล่านี้ไว้ ระเบิดปรมาณูได้สะกดพวกเขาให้ทุกคนเข้าใจ คนอื่นพูดในเวลาอื่น และในสงครามอื่น ๆ เกี่ยวกับอาวุธอื่น ๆ พวกเขาไม่ได้รับชัยชนะ มีบางคนหลงไปกับความรู้สึกผิด ๆ ของประวัติศาสตร์มนุษย์ ซึ่งเชื่อว่าพวกเขาจะไม่มีชัยในวันนี้ ไม่ใช่หน้าที่ของเราที่จะเชื่อเช่นนั้น ด้วยจิตใจของเรา เรามุ่งมั่น ทุ่มเทให้โลกเป็นหนึ่งเดียว ต่อหน้าภัยทั่วไป ทั้งทางกฎหมายและในมนุษยชาติ
    • สุนทรพจน์รับมอบ รางวัล "ความเป็นเลิศ" กองทัพบก-กองทัพเรือ (16 พฤศจิกายน ค.ศ. 1945)
  • แม้จะมีวิสัยทัศน์และภูมิปัญญาที่มองการณ์ไกลของประมุขแห่งรัฐในช่วงสงครามของเรา แต่นักฟิสิกส์ก็ยังรู้สึกถึงความรับผิดชอบที่ใกล้ชิดเป็นพิเศษในการเสนอแนะ สนับสนุน และในท้ายที่สุด เพื่อบรรลุผลสำเร็จของอาวุธปรมาณู เราไม่สามารถลืมได้ว่าอาวุธเหล่านี้ในขณะที่ใช้จริง ๆ นั้น แสดงให้เห็นถึงความไร้มนุษยธรรมและความชั่วร้ายของสงครามสมัยใหม่อย่างไร้ความปราณี ในแง่หยาบบางอย่างซึ่งไม่มีความหยาบคาย ไม่มีอารมณ์ขัน ไม่มีการพูดเกินจริงสามารถดับได้ นักฟิสิกส์รู้จักบาป และนี่คือความรู้ที่พวกเขาจะสูญเสียไปไม่ได้
    • ฟิสิกส์ในโลกร่วมสมัย การบรรยายของ Arthur D. Little Memorial ที่สถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ (25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1947)
  • จะต้องไม่มีสิ่งกีดขวางเสรีภาพในการไต่สวน … ไม่มีที่สำหรับความเชื่อในวิทยาศาสตร์ นักวิทยาศาสตร์มีอิสระ และต้องมีอิสระที่จะถามคำถาม ข้อสงสัยในการยืนยัน แสวงหาหลักฐาน แก้ไขข้อผิดพลาด ชีวิตทางการเมืองของเราก็อยู่บนความเปิดกว้างเช่นกัน เราทราบดีว่าวิธีเดียวที่จะหลีกเลี่ยงข้อผิดพลาดคือการตรวจจับและวิธีเดียวที่จะตรวจจับข้อผิดพลาดได้คือไม่ต้องสอบถาม และเรารู้ว่าตราบใดที่มนุษย์มีอิสระที่จะถามในสิ่งที่ต้องการ มีอิสระที่จะพูดในสิ่งที่พวกเขาคิด มีอิสระที่จะคิดในสิ่งที่จะทำ เสรีภาพจะไม่มีวันสูญหายไป และวิทยาศาสตร์จะไม่มีวันถอยหลัง
    • ตามที่อ้างถึงใน "J. Robert Oppenheimer" โดย L. Barnett, ในนิตยสาร ไลฟ์, Vol. 7, No. 9, International Edition (24 ตุลาคม ค.ศ. 1949), หน้า 58; บางครั้งเวอร์ชันบางส่วน (ประโยคสุดท้าย) ถูกระบุแหล่งที่มาผิดกับ Marcel Proust

คำคมที่กล่าวถึง[แก้ไข]

  • ปัญหาของออปเพนไฮเมอร์คือเขารักผู้หญิงที่ไม่รักเขา นั่นคือรัฐบาลสหรัฐ... ปัญหาของเขานั้นง่ายมาก: สิ่งที่ออปเพนไฮเมอร์ต้องทำคือไปที่วอชิงตัน บอกเจ้าหน้าที่ว่าพวกเขาโง่เขลา แล้วก็กลับบ้าน
    • อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ ถึง Abraham Pais ดังที่อ้างใน Kai Bird และ Martin J. Sherwin ใน: American Prometheus: The Triumph and Tragedy of J. Robert Oppenheimer Knopf Doubleday Publishing Group. หน้า 504. ISBN 978-0-307-42473-0.. ไอน์สไตน์รู้สึกว่าออปเพนไฮเมอร์เป็น _narr_ (คนโง่) ที่เข้ารับการไต่สวนเพื่อความปลอดภัยของเขา
  • อย่าเอาพวกบ้ากามนั่นมาที่นี่อีก เขาไม่ได้ทิ้งระเบิด ฉันทำ การร้องไห้แบบนั้นทำให้ฉันป่วย
    • แฮร์รี เอส. ทรูแมน แสดงความคิดเห็นต่อดีน แอคสัน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศหลังจากความเห็นของออปเพนไฮเมอร์ต่อทรูแมนเกี่ยวกับการมี "เลือดในมือของฉัน" เนื่องจากบทบาทของเขาในการสร้างระเบิดปรมาณู ตามที่อ้างถึงใน Alan Axelrod (ค.ศ. 2009) ประวัติศาสตร์ที่แท้จริงของสงครามเย็น: รูปลักษณ์ใหม่ในอดีต สเตอร์ลิง ISBN 9781402763021

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้ไข]